Blog Ελεύθερου Ωδείου

Ξεκίνημα στο φλάουτο

Γράφει ο Μιχάλης Θεολογίτης (*)

Το πρώτο πράγμα που διαπιστώνουμε μόλις ανοίξουμε την θήκη του φλάουτου είναι πως το μουσικό μας όργανο δεν είναι ένα ενιαίο κομμάτι αλλά τρία, που θα πρέπει να τα ενώσουμε.

Πριν όμως ξεκινήσουμε να κάνουμε οτιδήποτε με το φλάουτο, πρέπει να γνωρίζουμε κάποιους βασικούς κανόνες ασφαλείας για το όργανο.

1) Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να μας πέσει το φλάουτο ή κάποιο από τα τρία μέρη του κάτω.
Το φλάουτο είναι ένα όργανο φτιαγμένο από ένα πολύ λεπτό και ευαίσθητο μέταλλο. Η παραμικρή πτώση μπορεί να μας κοστίσει ακριβά και να δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα στην λειτουργία του οργάνου.

2) Σε καμία περίπτωση δεν βρέχουμε το όργανο.
Το φλάουτο έχει ένα περίπλοκο μηχανισμό που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να έρθει σε επαφή με οποιασδήποτε μορφής υγρό.

3) Το μοναδικό ποτό/φαγητό που επιτρέπεται να καταναλώσουμε κατά την διάρκεια της μελέτης μας είναι το νερό.
Ο κανόνας αυτός προστασίας σχετίζεται και με τον προηγούμενο. Ότι τρώμε ή πίνουμε κατά την διάρκεια της μελέτης μας πηγαίνει στο εσωτερικό του οργάνου. Οπότε όπως γίνεται αντιληπτό δεν μπορούμε να καταναλώνουμε κατά την μελέτη μας τίποτε άλλο πέρα από νερό.

Μαθήματα φλάουτου από 52 € το μήνα!

Αφού λοιπόν κατανοήσαμε κάποιους απλούς αλλά βασικούς κανόνες για την ασφάλεια του οργάνου μας, μπορούμε να προχωρήσουμε σε μια πρώτη επαφή μαζί του.

Ανοίγουμε την θήκη με πολύ-πολύ προσοχή και στο εσωτερικό της βλέπουμε τα 3 κομμάτια του φλάουτου: Το πρώτο μέρος είναι η κεφαλή, το δεύτερο και μεγαλύτερο είναι το κυρίως σώμα και το τρίτο το μικρότερο είναι η ουρά.

Παίρνουμε την κεφαλή του οργάνου, την κρατάμε με τα δυο μας χέρια και στη συνέχεια σχηματίζουμε μία πολύ μικρή τρυπούλα στο κέντρο των χειλιών μας, όπως βλέπουμε στην παρακάτω φωτογραφία:

φλάουτο

Παίρνουμε κατόπιν εισπνοή και βγάζουμε σιγά και μαλακά αέρα από την μικρή τρυπούλα των χειλιών που σχηματίσαμε πριν λίγο. Στόχος μας είναι ο αέρας μας να πηγαίνει ευθεία μπροστά κι όχι κάτω η πάνω. Για να το κατανοήσουμε αυτό καλύτερα, μπορούμε να τοποθετήσουμε την παλάμη μας μπροστά από τα χείλη μας, ώστε να νιώσουμε την δέσμη του αέρα που εξέρχεται καθώς φυσάμε.

Το επόμενο βήμα είναι να τοποθετήσουμε τα χείλη μας στην οπή της κεφαλής. Πολύ σημαντικό στο ξεκίνημά μας είναι να είμαστε μπροστά σε έναν καθρέφτη, για να μπορούμε να κεντράρουμε σωστά την τρύπα που έχουμε σχηματίσει στα χείλη μας με την τρύπα της κεφαλής του φλάουτου. Αν δεν το κάνουμε αυτό υπάρχει ο κίνδυνος να μην έχουμε κεντράρει σωστά τις δύο τρύπες, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να παράγουμε ήχο.

Με την βοήθεια λοιπόν του καθρέφτη τοποθετούμε στα χείλη μας την κεφαλή του οργάνου και βγάζουμε αέρα (αφού φυσικά πρώτα έχουμε πάρει εισπνοή). Τώρα λογικά πρέπει να ακούμε τον πρώτο ήχο που βγάζουμε, χρησιμοποιώντας προς το παρόν το πρώτο μόνο κομμάτι του οργάνου. Στόχος μας είναι ο ήχος αυτός να είναι γλυκός και όχι τσιριχτός και να μας βγαίνει άνετα και αβίαστα. Επίσης πρέπει να έχουμε στο νου μας ότι ο ήχος που παράγουμε πρέπει να είναι επίπεδος και όχι με σκαλοπατάκια. Για να γίνουν όλα τα παραπάνω πρέπει να δημιουργήσουμε μία αβίαστη και σταθερή δέσμη αέρα.
    
Εφόσον λοιπόν έχουμε δημιουργήσει τον πρώτο μας ήχο, περνάμε στο επόμενο στάδιο που δεν είναι άλλο από το να μάθουμε να χρησιμοποιούμε σωστά την γλώσσα μας. Η γλώσσα στο φλάουτο παίζει πάρα πολύ σημαντικό ρόλο, γι’ αυτό και είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε την σωστή λειτουργία της από την αρχή.

Το πρώτο πράμα που κάνουμε είναι να πούμε τραγουδιστά με τη φωνή μας την λέξη «ΤΟΥ» με μακρόσυρτο το «ΟΥ». Πρέπει δηλαδή να πούμε τραγουδιστά «ΤΟΥΟΥΟΥΟΥ…»

Αυτό που μόλις κάναμε χωρίς το φλάουτο, θα το κάνουμε τώρα με το φλάουτο, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο με πριν, αλλά αυτή την φορά χωρίς τον ήχο της φωνής μας. Το μόνο που θέλουμε είναι την σωστή δέσμη του αέρα και την κίνηση της γλώσσας μας. Με την κεφαλή λοιπόν στα χείλη μας χρησιμοποιούμε την γλώσσα μας και ακούμε ένα «ΤΟΥΟΥΟΥΟΥ» να βγαίνει μέσα από το φλάουτο.

Το επόμενο βήμα είναι να βγάλουμε δύο «ΤΟΥ» μέσα από το φλάουτο με την χρησιμοποίηση της γλώσσας μας. Τα δύο αυτά «ΤΟΥ» είναι κολλητά μεταξύ τους, χωρίς κενό δηλαδή. Για να το πετύχουμε αυτό δεν πρέπει να σταματήσουμε την παροχή του αέρα. Το μόνο που θα κάνουμε είναι να παρεμβάλουμε στιγμιαία την γλώσσα μας για να διαχωρίσουμε το ένα «ΤΟΥ» από το άλλο.

Εφόσον καταφέραμε να κάνουμε δύο «ΤΟΥ» κολλητά μεταξύ τους μπορούμε με τον ίδιο τρόπο να κάνουμε και τρία και τέσσερα «ΤΟΥ» με μία και μόνο αναπνοή.

Και τέλος να κάνουμε πολλά «ΤΟΥ» μαζί με μία και μόνο αναπνοή, χωρίς να διακόπτουμε την παροχή του αέρα. Φυσάμε δηλαδή σταθερά και με διάρκεια στο όργανο και το μόνο που διακόπτει τον ήχο είναι η στιγμιαία παρεμβολή της γλώσσας μας.

Ο ήχος που παράγεται στο φλάουτο με τον τρόπο αυτό αποτελεί το θεμέλιο πάνω στο οποίο θα στηριχθούν και οι νότες που θα πατήσετε με τα δάχτυλά σας τις επόμενες φορές. Οπότε αξίζει να δώσετε την απαιτούμενη προσοχή, ώστε προοδευτικά και καθώς θα βελτιώνεστε να γίνει όσο καλύτερος μπορείτε.

Καλή αρχή λοιπόν κι ετοιμαστείτε για στιγμές μαγικές!

_________
(*) Ο Μιχάλης Θεολογίτης είναι καθηγητής φλάουτου και φλογέρας και διδάσκει στο Ελεύθερο Ωδείο.

Μαθήματα φλάουτου από 52 € το μήνα!

Copyright © 2021 Ελεύθερο Ωδείο